(Vakfıkebir 1928 - )

(Hekim - Şair)

Halil İbrahim Bahar, 1 Ocak 1928 tarihinde Trabzon-Vakfıkebir İlçesinde doğdu. Annesi Zeliha Hanım, babası Çiftçi Ali Bahar’dır. İlkokulu Vakfıkebir’de okudu. Trabzon Lisesi’nden 1945-1946 öğretim yılında mezun oldu.

Daha sonra, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çapa Psikiyatri Kliniği’ni(1953) bitirdi.

İstanbul Sosyal Sigortalar Kurumu Hastanesi’nde Sinir Hastalıkları Uzmanı olarak çalıştı. (1960-89) Soyut isimli bir dergi çıkardı (144 sayı; Mayıs 1965 /Eylül 1977) Bir süre Yazko Edebiyat dergisinin yöneticiliğini üstlendi (1985)İlk şiirleri 1950’de Beş Sanat dergisinde çıktı. Şiirlerini ve yazılarını 1960’tan itibaren Evrim, Ataç, Dönem,Papirüs, Yelken, Yeni İnsan, Soyut, Sanat Olayı, Yazko Edebiyat, Gösteri,Karşı, Yeni düşün, Eleştiri ve Edebiyat,Adam Sanat, Şiir Oku, Mecaz ve Kitaplık dergilerinde yayımladı.

Kendine çekilmiş sevgili ölümlerin

Uyusun gözkapaklarının altında

Ben dolaşıyorum bir gece korucusu bir gece yazmanı

Bir daha bir daha uzaklaşarak yeryüzünden

Gövdesiz bir boşluğum gün ışığının yarattığı

Bir olumsuzluğu bir hiçliğe koşturup

Hep önde giden yarışmacı acının yoksunluğunun tadıyla

Derin sonsuz alanında o saydam dizkapaklarının

Tozutmasından hızlanarak çoraklaşıyor

Tıpkı vurgun bir göktaşı kendi içeriğimden öteye

Peteğinden boşaltmağa anlamını

Kovanından dışarı doğru kırlarının

İşte paslanıyor aramızda bir yaz

Doğru yaşamadığı için

Kurumuş su yosunları renginde

Tütüyor yarı sönmüş bir ocak gibi isteksiz

Herşeyin koptuğu unutulduğu biçimde

İlişki parçaları sanki

Erken Sararmış otların altında kavruk taşlar

Yazbaşı uzaklaştıkça birbirinden.