Ali Şükrü Bey, 1903 yılında eğitim için İngiltere’ye gönderildi ve 26 Şubat 1904 tarihinde ise, Mekteb-i Fünûn-i Bahriye’nin Güverte Bölümünden mezun oldu. Teğmen rütbesiyle Deniz Kuvvetleri’ne katıldı. Sınıfının üçüncüsü olarak diploma aldığı için kurmay sınıfına ayrıldı. Heybetnümâ Okul Gemisi’ndeki güverte mühendisliği eğitiminden sonra çeşitli gemilerde Seyir Subayı Yardımcısı olarak görevlendirildi.

16 Teşrin-i evvel 1321 (29 Ekim1905)’de Kurmay Üsteğmenliğe yükseltildi.3 Eylül 1907’de Mesudiye Zırhlısı Seyir Subayı yardımcılığına atandı.Meşrutiyetin ilânından sonra, Deniz Kurmay Başkanlığında görevli iken kurulan Donanma Cemiyeti’ ndeki faaliyeti ve Donanma Dergisi’ndeki yazıları ile dikkati çekti.

Mecliste uzun tartışmalara ve kavgalara yol açtı.Birinci Lozan görüşmelerinin Meclis’te sert tartışmalarla tenkit edilmesi ve tartışmaların başını Ali Şükrü Bey’in sürüklemiş olması ve giderek taraftarkazanmaya başlaması karşısında tahriklere kapılan (bazı görüşlere göre talimat alan) Giresunlu Topal Osman Ağa,bir oyunla hemşehrisi ve bir yerde de hâmisi durumundaki Ali Şükrü Bey’i,Samanpazarı’ ndaki evine çay ve sohbetetme bahanesiyle davet edip, oradaki fedâileri vasıtasıyla boğdurtmuştur.Ali Şükrü Bey’in öldürülmesi Mecliste ve yurt çapında büyük yankılanmalara yol açtı. Özellikle Trabzon’da İstikbâl Gazetesi’nde bu konu üzerinde durularak ağır ve ithamkâr yazılar yazılmıştı.27 Mart 1923’te katledilen Ali Şükrü Bey’in cesedi, ancak üç gün sonra bulunabildi.Trabzon’a getirilen nâşı, 10 Nisan 1923 tarihinde İskender Paşa Câmiî’ndeyer yerinden oynayan mahşeri bircemaatin katılması ile cenâze namazı kılındıktan sonra, Boztepe’de toprağa verildi.

Ali Şükrü Bey’in ölümü ile ilgili esrar perdesi (diğer siyasî cinayetlerde olduğu gibi) hâlâ aydınlanmış değildir.

Şimdiye kadar bu konuda çeşitli eserler çıkarılmış ve çeşitli yazılar yazılmıştır.Ancak, Ali Şükrü Bey’in Topal Osman Ağa tarafından adamları vasıtasıyla boğdurularak öldürüldüğü dışında kesin bir delil ortaya konulamamıştır.Hep yuvarlak ifadelerle geçiştirilmiş, perde arkasında bir başka yönlendirici veya bir talimat verenin olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Olayın üzerinden 80 küsür yıl geçmiş olmasına rağmen, konu halâ müphemiyetini korumaktadır. Konunun aydınlığa kavuşturulması ve gerçeklerin olduğu gibi tarihçilerimizce yazılması, gizli bir el ve çevrelerce engellenmekte ve kimse de buna cesaret edememektedir.